Gedicht van de week

gedicht zomer017

Man zonder bedoeling
 
Hij bad schuim en blies bellen
luidde een klok
vaarde schuitje 
dronk thee
en bakte ze bruin
 
Hij graaft een graf en gaapt een geeuw
moe als hij is
van eeuwige wederkeer
 
Dan merkt hij water op zijn wang
het is zout en geleden
hij weet niet hoelang
 
Daar is er zijn eentje
van twee weet hij niet veel
wat begeert hem dat verlangen
van samen
al was het maar een keer

Hij zet de goden op hun plaats
brandt kaarsen en zijn vingers
aan lot en toeval en de tijd
wie is hij
was hij
is hij kwijt
 
Er is een plek
een dagcrème,
deodorant
een hypotheek,
salarisstrook
en iemand voor het fijne werk
 
Daar staat zijn bed
alsof het net is neergezet

Petra Veldman